*** Kendi Mucizeni Yarat ***

İnsan kolayca yaptığının bir yetenek , bir hediye olduğunu unutuyor.  İnsan inanç haline gelecek kadar iyi bildiği şeylerin,  başka insanların öğrenmesinin zor olduğu bilgiler olduğunu unutuyor.  İnsan kendi güzel huylarının bir erdem olduğunu unutuyor. İnsan işte.. Kendindeki güzellikten önce, başkalarınca çirkin bulunan, başkalarınca eleştirilen yönlerini daima aklında tutuyor .. Keşke başkalarından önce kendini dinlemeyi öğrense insan.. Keşke güzel olan, özden gelen tarafını daha çok görebilse insan.. Keşke kendini yargılamayı bırakıp, sevmeyi başarsa insan... O vakit tüm hastalıkları iyileştir, bütün kırgınlıkları düzelir, o vakit şifa bulurdu insan..

"Senin yüzünden.." ile başlayan cümleleri, "Senin sayende.." ile başlayan cümlelere dönüştürdüğüm gün, başladı belki de mucizeler..

Çirkin, kötü, zor diye etiketlediğim her şeyin varlığına minnettarım.. Evimin sıcaklığının kıymetini, en çok kötü havalarda bildim. Dostumun güzelliğini, zor koşullarda fark edebildim.  Ve yaşadığım şeylerin güzel olduğunu,  ancak çirkini deneyimledikten sonra anlayabildim..

Kimse senden ayrı değil, Kimse özünde senden farklı değil,  Kimse senden üstün değil, Kimse senden alçakta değil, VE KİMSE YALNIZ DEĞİL,  Sadece bunu hatırlasam yeter bana..

Zor yolu seçiyoruz hep.. Bazen nedenini bilmeden, Bazen kendimizi kendimize ispat etmek için, Bazen kendimizi başkalarına ispat etmek için, Zoru başarmanın daha değerli olduğunu sandığımız için, "Daha kolay bir yolu var mı?" Sorusunu bilmediğimiz için.. Kolay yolu seçebilmek, en zor yol galiba..

Eminim pek çoğumuzun başına gelmiştir bu olgu, Yani kendi kendini tekrar ettiğine dair bir kısır döngüden bahsediyorum. Ben de atlattım bu badireyi, neyse ki çok acı vermeden iyileştim. 😊 Neden "kendimi tekrar ediyor olmak" beni rahatsız ediyor ki diye sordum kendi kendime. Sürekli farklı ve yeni bir şey, yeni bir konsept üretme zorunluluğumun kökeni ne ola ki? Kazıdım kazıdım ve en sonunda da yine terapilerimde çokça rastladığım çekirdek inançlar çıktı karşıma. Tekrar edince ne olur? Benzer konseptli şeyleri çekmiş olurum ve sürekli birbirine benzeyen komposizyonlar, konular ortaya çıkar. Doğal olarak bir süre sonra benzer görüntüler, izleyici tarafından yadsınmaya başlar, izleyici eski ilgiyi, eski heyecanı hissetmez olur. Fotoğraflarım daha az beğeni alır, daha az heyecan uyandırırlar.. vs. Ama ben yeni ve özgün şeyler yarattığım zaman ancak kendi kendimi ispat edebiliyorum ! 😲 Kendine kendi kendini ispat etme ihtiyacı da nereden çıktı?  Ahh yin...