*** Kendi Mucizeni Yarat ***

Oysa beni hayata bağlayan şeymiş ölüm düşüncesi.. Geçen gün, sabah yürüyüşünü yapmak üzere çıktım evden. Karşıdan karşıya geçmek üzere beklerken, aracın birisi yaya geçidi olmadığı halde bana yol vermek için durunca hemen atladım yola. Duran aracın önünü geçip, bir adım daha atacakken hızla bir motorsiklet amiyane tabirle yalayarak geçti önümden. Eğer dikkatim yerinde olmasaydı, son anda kendimi durdurmasaydım, motorun bana çarpması kaçınılmazdı. Karşıya vardığımda şoktan çıkmam çok zaman almadı, sonra bir bir olasılıklar geçti aklımdan.. Ya duramasaydım..  Yaya geçidi olmayan bir yerde bana sırf inceliğinden yol veren şoförü düşündüm önce, ömür boyu çekeceği suçluluk duygusunu.. Sonra motorsiklet sürücüsünü düşündüm.. Bana çarpmamak için direksiyonu kırıp, iki şeridini ortasındaki kanala yuvarlanma ihtimalini düşündüm. Ve bana çarpma ihtimali halinde ömrümün geri kalanı olacak mı olmayacak mı sorusu..  Aynı akşam Paulo Coel...

"Ey Delf'in evladı, sırlar kapısından geçebilmek için, önce kendinden vazgeçmelisin. Kendi benliğinden vazgeçmeyen, ilahi benlikle kontak kuramaz." (Diyanizos kültünü inşaa eden Trakyalı Orfe'nin inisiyasyon adaylarına yaptığı bir konuşmadan alıntı)

"Hayalini kurduğunuz şeyi analiz etmemeniz son derece önemlidir. Analiz ederseniz, alfa dalgasından çıkıp beta dalgasına geçersiniz, bu da sizi bilinçaltından uzaklaştırır. Hiç bir ön yargı  veya bilinçli yorum yapmadan hayalinizi yaratmalısınız" Dr joe Dispenza

"Bu hayat, insanlık tarihinde vuku bulmuş olan her şeye rağmen oldukça güzeldir. Ne yazık ki kentlerde  - toplumsal bilincin durgunluğu ve yoğunluğu içinde - yaşayanlar, yaşadıkları bu dünyanın sefil ve kötü bir yer olduğunu düşünürler. Ama içinde, insanın ideallerinden , sindirmesinden ve sınırlı bilincinden uzaklaşıp doğada -içindeki Tanrı ile bir olarak- yaşama cesaretini bulursan, hayatın gerçekten muhteşem olduğunu , sürekli, sınırsız ve güzel olduğunu göreceksin" _Ramtha_

Bir şeyi başkalarına anlatmaya ya da dillendirmeye çok hevesli isek, aslında o bilgiye en çok kendi ruhumuzun ihtiyacı varmış. Ve  bilgiye sahip olmak minicik bir yaşam sevinci veriyorken, onu yaşamak dünyalar kadar huzur veriyormuş. Öyle ise;  Bilgiyi anlatandan öte,  yaşayanlardan eyle bizi..