Fotoğrafın enerjisi nedir ki..

Bir fotoğraf görüyorsunuz, hayran oluyorsunuz, "nasıl ya!" diyorsunuz. Zaten herkes de aynı düşüncede olmalı ki binlerce beğeni, yüzlerce yorum almış. 

Hemen bir model bulup benzerini çekmek üzere aynı mekana gidiyorsunuz. 

Sizin çektiğiniz fotoğraf gördüğünüzden de mükemmel oluyor. Kendi kendinizi taktir ediyorsunuz. 

Sosyal medyada paylaştığınızda aynı beğeni ve taktiri alacağından eminsiniz. 

Paylaşıyorsunuz ama sonuç hiç de beklediğiniz gibi olmuyor. 

Oysa hayran olduğunuz fotoğrafın izleyici kitlesi ile sizinki çok farklı.

Oysa sizin takipçi sayınız çok daha fazla. 

Oysa diğer fotografta küçük kusurlar varken, sizinki mükemmel.. 

Nasıl oluyor da diğerinin yarısı kadar bile beğeni almıyor fotoğrafınız!? 

Daha önce bazılarınca görüldüğü için algıların artık o fotoğrafı yadsıdığını düşünüyorsunuz. 

Bence yanılıyorsunuz! 

Fotoğrafı beğendiren şey onun enerjisidir.. 

Yani onun otantikliği, spontan gelişi, şimdinin enerjisini taşıması, tabi fotoğrafçının tutkusu ve bereketle ilgili algısının açıklığıdır, mükemmel olması değil.. 

Ve bu tür fotoğraflar ne kadar iyi taklit edilirse edilsin, işin içine güdülerden çok aklımız girdiği için ilahi sihrini kaybeder. 

Elbette pek çok fotoğraf zaten bir birinin benzeri, çünkü insanın algısı sınırlı, zihni ancak daha önce öğrendiği bildiği şeyi yaratabiliyor ama fotoğrafçı özellikle bilinçli bir taklit dürtüsü ile çekmedi ise, önüne düşeni aldı ise, daha önemlisi kendi fotoğrafına hayran olabildi ise, (ki çoğumuz hala "oldu mu acaba?" şüphesiyle bakıyoruz fotoğraflarımıza, en azından bazı fotoğrafımda ben bunu yaşıyorum ) , bu fotoğraf ona lütfedilmiştir ve enerjisi yine yüksek olacaktır. 

 😊🙏